هیپوگلیسمی شدید در سالمندان مبتلا به دیابت نوع 1 ممکن است مشکلات شناختی آنها را بدتر کند

4ژانویه 2020 – بر اساس مطالعه ی منتشر شده در Diabetes Care، هیپوگلیسمی شدید  (SH) اخیرو هیپوگلیسمی شدیددر تمام طول عمر،با وضعیت شناختی بدتری در بزرگسالان مسن مبتلا به دیابت نوع 1 ارتباط دارد.

پرفسور Mary E. Lacy، از دانشگاه کالیفرنیا در سانفرانسیسکو و همکارانش، ارتباط بین هیپوگلیسمی شدیدو عملکرد شناختی را در 718 سالمند مبتلا به دیابت نوع 1 (با میانگین سنی ، 67.2 سال) که در مطالعه ی Longevity in Diabetesشرکت داشتند؛ ارزیابی کردند.

محققان دریافتند که 32 درصد از شرکت کنندگان به ابتلای اخیر خود به هیپوگلایسمی شدید و 50 درصد به ابتلای خود به هیپوگلایسمی شدید در تمام طول عمر اشاره کرده اند. شرکت کنندگان با سابقه ی هیپوگلایسمی اخیر، به طور قابل توجهی نمرات شناختی جهانی پایین تری در مقایسه با افراد بدون SH داشتند. به طور خاص، نمرات آنها در مورد زبان، عملکرد اجرایی، و حافظه اپیزودیک با قرار گرفتن اخیر در معرض هیپوگلایسمی شدید بطور قابل توجهی پایین تر بود، در حالی که برای افرادی که در تمام طول عمر خود در معرض هیپوگلایسمی شدید بودند، عملکرد اجرایی بطور قابل توجهی کاهش یافته بود. ارتباطی بین هیپوگلایسمی شدید اخیر و اختلال شناخت جهانی (نسبت شانس ، 3.22) و اختلال شناختی در حوزه ی زبان وجود داشت (نسبت شانس ، 3.15).

نویسندگان اظهار داشتند که این یافته ها نقش مهم هیپوگلایسمی شدید در سلامت مغز بیماران مسن مبتلا به دیابت نوع 1 و اهمیت پیشگیری از آنرا برجسته می کند.

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2020-01-severe-hypoglycemia-seniors-t1dm-worsen.html